Κυριακή, 12 Απριλίου 2009

Αναρχισμός....

Αναρχισμός (Αγγλικά: Anarchism, Ισπανικά: anarquismο) είναι ένα ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό κίνημα. Ετυμολογικά προέρχεται από την ελληνική λέξη αρχή= εξουσία και το στερητικό α. Στην κυριολεξία αναρχία σημαίνει «χωρίς εξουσία». Ο όρος αναρχισμός είναι αρκετά παρεξηγημένος καθώς αρχικά αρνητική είχε έννοια, διότι αναρχία συνήθως σήμαινε χάος κοινωνικό, πολιτικό και όχι μόνο. «Δήλωνε» δηλαδή την αταξία ή υπήρχαν φορές που ταυτιζόταν με βομβιστικές τρομοκρατικές ενέργειες. Η σύνδεση με τη βία είναι προπαγανδιστική καθώς οι μεγαλύτερες σχολές και οι μεγαλύτεροι θεωρητικοί αναρχικοί, θεωρούν τη βία όχι μόνο ακατάλληλο μέσο επιβολής αλλά επίσης την εξισώσουν με την αστική ηθική.

Η πρώτη αναφορά της λέξεως αναρχία υπάρχει στο έργο Επτά επί Θήβαις (467 πχ) του Αισχύλου. Εκεί η Αντιγόνη ανοιχτά αρνείται να αποδεχτεί το διάταγμα των κρατούντων να αφήσει άθαφτο το πτώμα του αδερφού της Πολυνείκη, ως τιμωρία για τη συμμετοχή του στην επίθεση κατά των Θηβών, λέγοντας: "Ακόμα και αν κανείς άλλος δεν επιθυμούσε να συμμετάσχει στην ταφή, εγώ μόνη μου θα τον έθαβα και θα έπαιρνα το ρίσκο που θα σημαίνει η ταφή του αδερφού μου. Ούτε ντρέπομαι να δράσω ενάντια αψηφώντας τη βούληση των κρατούντων (έχουσα άπιστων την αναρχίαν πόλει)."

Οι αναρχικές ιδέες επίσης ανάχθηκαν σε θρησκείες όπως ο βουδισμός αλλά και σε φιλοσοφικές σχολές σκέψης. Σύμφωνα με τον Πιοτρ Κροπότκιν οι στωικοί, με κορυφαίο τον Ζήνωνα "αποστρεφόντουσαν την παντοδυναμία του κράτους, την επέμβασή του και τον κρατισμό και διακήρυσσαν την κυριαρχία του ηθικού νόμου του ατόμου" [1]. Έτσι σύμφωνα με τον Κροπότκιν, ο Ζήνων ήταν ο καλύτερος υπέρμαχος της αναρχίας στον αρχαίο κόσμο[1].

Η πρώτη επίσημη γνωστοποίηση αναρχικών θέσεων προήλθε από τον ατομικιστή αναρχικό Ουίλιαμ Γκούντγουιν (William Godwin). Ήταν αυτός που στο έργο του Έρευνα για την πολιτική δικαιοσύνη πραγματεύτηκε μία μορφή ακραίου πολιτικού φιλελευθερισμού. Στη συνέχεια ο αναρχισμός ως μια ξεχωριστή πολιτική ιδεολογία εμφανίστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα όταν οι υποστηρικτές και ο ίδιος ο Μιχαήλ Μπακούνιν αποσπάστηκαν από την Πρώτη Διεθνή, ή Διεθνή Ένωση των Εργατών που είχαν ιδρύσει ο Καρλ Μαρξ σε συνεργασία με τον «πατέρα της αναρχίας» Πιερ Ζοζέφ Προυντόν. Η πίστη του Μπακούνιν σε έναν «αντιεξουσιαστικό σοσιαλισμό» ήταν αυτή που οδήγησε στη διαγραφή του από τη Διεθνή και έβαλε τα θεμέλια για τον αναρχοκολεκτιβισμό ή κολεκτιβιστικό αναρχισμό, πάνω στον οποίο στηρίχτηκαν οι περισσότερες αναρχικές θεωρίες όπως ο αναρχοσυνδικαλισμός, ο οικοαναρχισμός, ο αναρχοκομμουνισμός κα. Με βάση λοιπόν τον αναρχοκολεκτιβισμό, ο αναρχισμός του 20ου αιώνα αρνείται τη μεταβατική περίοδο της Δικτατορίας του Προλεταριάτου (που ήταν μία από τις κύριες διαφωνίες του Μαρξ με τον Μπακούνιν), που προτείνουν οι κομμουνιστές για το πέρασμα στην αταξική κοινωνία. Επίσης, προωθεί την αυτοδιαχείριση και εστιάζει στην προσωπική ευθύνη που έχει το άτομο για τις πράξεις του απέναντι στον εαυτό του και το κοινωνικό σύνολο, του οποίου είναι μέλος.

Οι στόχοι του αναρχισμού, καθώς και τα μέσα επίτευξης των στόχων αυτών, αντιμετώπισαν έντονη κριτική και θεωρήθηκαν ουτοπικά. Για αυτόν το λόγο η απήχηση που έχει ο αναρχισμός είναι περιορισμένη σε σχέση με άλλες κυριότερες πολιτικές ιδεολογίες όπως ο σοσιαλισμός, ο φιλελευθερισμός κτλ. Οι αναρχικοί απορρίπτουν όλες τις μορφές κοινοβουλευτικής πολιτικής δράσης ως ανούσιες και πιστεύουν σε μία «κοινωνική επανάσταση» (αναρχοκομουνιστές), σε γενικές απεργίες (αναρχοσυνδικαλιστές) ή σε μία γενική «ανυπακοή των μαζών» (ατομικιστές αναρχικοί). Ο αναρχισμός σαν κίνημα μπορεί και «επιβιώνει», για τον απλό λόγο ότι μπορεί και παίρνει θέση σε όλα τα κοινωνικά ζητήματα.

Η λέξη αναρχία, όπως τη χρησιμοποιούν οι περισσότεροι αναρχικοί, δηλώνει μια αρμονική αντιεξουσιαστική αταξική κοινωνία, που στηρίζεται στις δυνατότητες της εθελοντικής συνεργασίας και αμοιβαίας βοήθειας των ανθρώπων με βάση τον ατομικό αυτοπροσδιορισμό και την προσωπική συμμετοχή. Στη θέση των εξουσιαστικών πολιτικών δομών και των οικονομικών θεσμών οι αναρχικοί προτείνουν κοινωνικές σχέσεις θεμελιωμένες στην "εκούσια" ομαδική συγκρότηση αυτόνομων ατόμων, την αμοιβαία βοήθεια και την αυτοδιάθεση.

Ενώ συχνά ο αναρχισμός ορίζεται από αυτό στο οποίο εναντιώνεται, εντούτοις οι αναρχικοί ανά τις εποχές προσέφεραν σύμφωνα με το όραμα για αυτό που πιστεύουν ότι είναι η αληθινά ελεύθερη κοινωνία. Ωστόσο, οι ιδέες για το πώς μπορεί να είναι λειτουργική μια τέτοια κοινωνία πιθανώς διαφέρουν πολύ, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις διαπλεκόμενες οικονομικές σχέσεις.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7a/Anarchy-symbol.svg

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

Όλη η αλήθεια για την 3η Λυκείου ......

Ορισμός

  • Αποτρόπαιο βασανιστήριο που επιβάλλεται στους 17χρονους Έλληνες πολίτες. Οποιαδήποτε απόπειρα διαφυγής τιμωρείται άμεσα με κοινωνική απαξίωση και περιθωριοποίηση καθώς και ισόβια καταναγκαστική εργασία με μισθό κάτω από το κατώτατο όριο φτώχιας ή ανεργία (καταδίκη της οικογένειας σε εισφορές στο παιδί).
  • Αρμόδια για την επιβολή του βασανιστηρίου αυτού είναι όργανα κρατικά, τα επονομαζόμενα σχολεία αλλά ενίοτε και μπουρδέλα (ακόμη και από τα άτομα που τα στελεχώνουν),καθώς και ιδιωτικά, γνωστά ως φροντιστήρια.

Περιγραφή

  • Αυτοί οι δυο παράγοντες εφαρμόζουν το γνωστό κόλπο του καλού και του κακού μπάτσου: πρώτα το σχολείο φροντίζει να κάνει τη ζωή ενός μαθητή αβάσταχτη, μίζερη και χωρίς ενδιαφέρον και ορίζοντες με τη χρήση διάφορων εργαλείων πόνου, από τα οποία το πιο οδυνηρό είναι το λεγόμενο <<εξεταστικό σύστημα>>. Όταν η διαδικασία φτάνει στην κορύφωσή της, στην 3η λυκείου δηλαδή, εμφανίζεται το φροντιστήριο σαν από μηχανής θεός. Καταδικάζει τον κακό μπάτσο (σχολείο) κρίνοντάς τον ανεπαρκή και άσχετο και αναλαμβάνει να δώσει λύση στα προβλήματα του υποψηφίου ο οποίος έχει πλέον φτάσει στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Με την χρήση ήρεμης και διπλωματικής ανάκρισης, δίνοντας στον κατάδικο την ψευδαίσθηση της επιλογής, πρώτα τον ξεζουμίζει από την όποια περιουσία έχει και μετά μαεστρικά χρησιμοποιώντας την τακτική <<ανεβάζω κι άλλο τις βάσεις>> δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την ήδη απάνθρωπη ζωή του. Στην συνέχεια ο υποψήφιος είτε πεθαίνει, είτε αποτυγχάνει, είτε καταφέρνει να περάσει σε κάποια σχολή της επιλογής του (ή μη).
  • Στην πρώτη περίπτωση τα γραφεία τελετών ή κοράκια ή πεθαμενατζίδες, έμμεσοι συνεργάτες, αναλαμβάνουν το περεταίρω ξεζούμισμα της οικογένειας του θύματος. Στην δεύτερη περίπτωση είτε ο μαθητής αποφασίζει να ξαναδώσει κυλώντας στον ίδιο βούρκο ξανά και ξανά είτε περιθωριοποιείται οπότε πηγαίνει στα κάτεργα ή αναλαμβάνουν άλλοι κρατικοί (μπάτσοι, στρατιωτικοί, κτλ) και ιδιωτικοί(τραμπούκοι, κτλ) φορείς να τον συνετίσουν ή γίνεται ένας από αυτούς και βολεύεται μια ζωή καθησυχάζοντας την συνείδησή του με την αισχρή δικαιολογία <<την δουλειά μου κάνω>>. Στην τρίτη περίπτωση, αν δηλαδή ο υποψήφιος καταφέρει να περάσει, στηρίζεται και η άμυνα του συστήματος, γιατί μετά αφού σπαταλήσει διάστημα όσο περίπου χρειάζεται η μήτρα μετά από εγκυμοσύνη για να συνέλθει (περίπου 9 μήνες) σε μέρη αναψυχής όπως μπιλιαρδάδικα και καφετερίες και αντί να συνεχίσει με τις σπουδές του, αποχαυνώνεται από την πόση αλκοόλ και την συνουσία (ξίδια και γαμήσι) και περνάει τα επόμενα [4,+∞) χρόνια με παρόμοια ποιότητα ζωής, έτσι ώστε όταν πλέον πάρει το πτυχίο του να είναι ένας επιστήμονας που έχει τόση σχέση με το αντικείμενό του όση ο Μπακούνιν με την θρησκεία, και φυσικά ανάλογο μορφωτικό επίπεδο. Τέτοια άτομα φυσικά αποκλείεται να αλλάξουν το εκπαιδευτικό, γι'αυτό και είπα ότι αυτή είναι μια μορφή άμυνας του ίδιου του συστήματος.

Αντιμετώπιση της κοινωνίας

  • Παρόλα αυτά όλη αυτή η κόλαση στο 99% των περιπτώσεων μετά την ηλικία των 30 ετών ξεχνιέται(απωθείται στο υποσυνείδητο κατά τον Φρόιντ) και η κοινωνία, που αποτελείται φυσικά από τέτοια άτομα, αντιμετωπίζει όλον αυτόν τον απάνθρωπο βιασμό της προσωπικότητας του εφήβου καθώς και αυτήν την κρίση της ζωής του από μια 3ωρη εξέταση με την νοοτροπία του << δε βαριέσαι όλοι τα περάσαμε αυτά>> καθώς και <<ένας χρόνος είναι θα περάσει>>. Αν όμως κάποιος σκεφτεί ότι αποτελεί βασική κατάκτηση του 20ου αιώνα το 8ωρο της εργασίας καθώς και το ελεύθερο σαββατοκύριακο, ενώ παράλληλα ένας μαθητής ξεκινώντας από τον παιδικό σταθμό με επίπεδο ελευθερίας ίσο με ενός αναρχικού περνάει διαδοχικά κατά την μαθητική του καριέρα από τα στάδια του κομμουνιστή, σοσιαλιστή, προλετάριου, απελεύθερου, δουλοπάροικου για να φτάσει στην οριστική δουλεία της τρίτης λυκείου όπου χρειάζεται ενασχόληση κατά μέσο όρο 16 ώρες την μέρα, 18 σε μέρες αιχμής, δηλαδή διαγωνισμάτων, και φυσικά δεν έχει ουσιαστική αργία τα σαββατοκύριακα.

Συνέπειες στην υγεία

  • Οι συνέπειες της τάξης αυτής στην υγεία είναι τρομακτικές. Το 99% των μαθητών αυξάνουν τις ανθυγιεινές συνήθειες που ενδεχομένως έχουν (ποτό, τσιγάρο, φαστ φουντ, διάβασμα) ενώ το 1% που απομένει αυτοκτονούν. Είναι ακόμα επίσημα αποδεδειγμένη η σχέση της 3ης λυκείου με διάφορες ψυχασθένειες όπως μανιοκατάθλιψη ή σχιζοφρένεια ή ακόμα και μίσος προς το σύστημα. Ορισμένοι δε μαθητές εμφανίζουν ψυχοσωματικά σύνδρομα όπως τικ σε διάφορα σημεία του σώματος και πυρομανία που απευθύνεται κυρίως στα σχολικά κτήρια και βιβλία. Κανένας υπουργός παιδείας δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να δώσει λύση στην μάστιγα αυτή που θεωρείται η μεγαλύτερη μετά την ελονοσία, την πανούκλα και τον μπολσεβικισμό...
Πηγή http://frikipaideia.wikia.com

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2009

Μήνυμα από τους ΧΑΪΝΗΔΕΣ 19-12-2008

Γεια χαρά σας παιδιά! Venceremos!
Η βία μιας πέτρας ή μιας μολότοφ δεν είναι βία.
Βία είναι να πίνουμε coca-cola.
Βία είναι να είμαστε σε όρθια χωριά, στις πολυκατοικίες.
Βία είναι να καθόμαστε στους καναπέδες να βλέπουμε τηλεόραση. Βία είναι, από τον παιδικό σταθμό μέχρι τα μεταπτυχιακά, 30 χρόνια στα ιδρύματα, ιδρυματοποίηση τη στιγμή που τα θηλαστικά όλα, γατάκια, τιγράκια, σκυλάκια είναι στο ζενίθ της ζωηρότητας και της ακμής τους αυτό είναι βία.
Πιστεύω ότι οι λαοί και οι άνθρωποι δεν κρίνονται απ αυτό που έχουνε, αλλά απ αυτό που δίνουνε. Και η Ελλάδα αν έχει μία αξία δεν είναι ένα αρχαίο παρελθόν, είναι ότι είναι ένα σταυροδρόμι.
Ένα σταυροδρόμι και μπορεί να δώσει ένα καινούριο σήμα.
Το σήμα της αυτοοργάνωσης, της αυτονομίας, της αυτοθέσμισης. Φυσικά, δεν θέλουμε παραπάνω μισθό από κανέναν.
Δεν θέλουμε βασικό μισθό 1.400 ευρώ.
Θέλουμε ισότητα μισθών και εισοδημάτων για όλους και όλες.
Θέλουμε μια κοινωνία που να στηριχτεί πάνω στην παιδικότητα.
Τα παιδιά έχουν μερικά χαρακτηριστικά, που αυτά η ιστορία αξιοποίησε. Ένα χαρακτηριστικό είναι η οξυδέρκεια στην αντίδραση. Είναι η εξερεύνηση. Και, κυρίως, η ανωριμότητα. Στηρίζομαι στην ανωριμότητά μας και στην παιδικότητά μας.
Αλλά για να γίνουν όλα αυτά χρειάζεται ριζική αναπλαισίωση. Αναπλαισίωση, ακόμη και του γλωσσικού μας κώδικα.
Δηλαδή, είναι τυχαίο ότι η γλώσσα που χρησιμοποιούμε είναι κι αυτή εξουσιαστική; Για παράδειγμα: Από δυο χρονών στα πιτσιρίκια, τους λέει η μαμά τους: Παιδί μου, πήγαινε γρήγορα στην τουαλέτα να κάνεις κακά! - Καλά, θα κάνει. Θα χέσει, να καθαριστεί, να γουστάρει, να ξαλαφρώσει. Από κει αρχίζει η ενοχοποίηση του κώλου μας. Το καταλαβαίνετε αυτό το πράγμα;
Παιδιά, η εξουσία δεν είναι κάτι πυρηνικό που δρα ακτινωτά παντού. Η εξουσία είναι ένα πέπλο που μας διαπερνά συνέχεια.
Εξουσία από τον πατέρα στο γιο, από τη μάνα στην κόρη, από το φίλο στον άλλο φίλο. Χρειάζεται μια ριζική αναπλαισίωση.
Και πιστεύω ότι μπορούμε να δώσουμε ένα βροντερό παράδειγμα αυτοοργάνωσης και αυτοθέσμισης. Παιδιά, θα το πάρει το μήνυμα όλος ο κόσμος. Αρκεί να μην καταπραϋνουμε τα νεύρα μας.
Τα σχολεία μας είναι οι δρόμοι. Και οι πλατείες. Και τα κτίρια. Οι πόλεις μας θέλουν μερική ανατίναξη, βέβαια. Θέλουμε βιολογικά προϊόντα, ήπιες μορφές ενέργειας.
Πρέπει η αυριανή κοινωνία, όποιον επιζητεί εξουσία, να τον ψυχοθεραπεύει. Πρέπει να ναι βαθιά άρρωστος όποιος επιζητεί εξουσία. Έτσι θα πρέπει να τον αντιμετωπίζετε.
Η αληθινή επικοινωνία είναι παντού. Και πρέπει να καταργηθούν στερεότυπα και διαχωρισμοί αιώνων.
Είμαστε όλα, όλοι. Δεν κρίνουμε και δεν καθορίζουμε κανέναν. Παιδιά, Venceremos. Παιδιά, όλοι έχουμε μία τίγρη μέσα μας! Η μόνη αληθινή εξέγερση είναι η παντοτινή.

Πέμπτη, 15 Ιανουαρίου 2009

Ο Νόμος από Peter Kropotkin

Ο «πρίγκηπας του αναρχισμού» Κροπότκιν για τον Νόμο...

«...Τόσο μας έχει διαστρεβλώσει όλους μια εκπαίδευση που από τη μικρή ηλικία προσπαθεί να σκοτώσει μέσα μας το πνεύμα της επανάστασης και να αναπτύξει το πνεύμα της υποταγής στην εξουσία (...)

...Η δουλοπρέπεια μπροστά στο νόμο έχει γίνει αρετή (...) ...Βλέπουμε, τον δεσμοφύλακα που χάνει σιγά-σιγά κάθε ανθρώπινο συναίσθημα, τον χωροφύλακα που είναι εκπαιδευμένος σα σκυλάκι του τσίρκου, τον χαφιέ που καμαρώνει, την κατάδοση που έχει μετατραπεί σε αρετή, τη διαφθορά που έχει γίνει καθεστώς ‘ όλα τα ελαττώματα, όλες οι κακές πλευρές της ανθρώπινης φύσης, ευνοούνται και καλλιεργούνται για το θρίαμβο του Νόμου.(...) ...Ο Ν ό μ ο ς, όπως και το ιδιωτικό κεφάλαιο, που γεννήθηκε από την απάτη και τη βία και που αναπτύχθηκε με τις ευλογίες της Εξουσίας, δεν έχει καμιά δικαιολογία για να γίνεται σεβαστός από τους ανθρώπους. Γεννημένος από τη βία και τη δεισιδαιμονία, εγκαθιδρυμένος προς όφελος του ιερέα, του κατακτητή και του πλούσιου εκμεταλλευτή, θα πρέπει να καταργηθεί τελείως τη μέρα που ο λαός θα θελήσει να σπάσει τις αλυσίδες του.(...)

...Η Ελευθερία, η Ισότητα και η πρακτική της Αλληλοβοήθειας είναι το μοναδικό ουσιαστικό εμπόδιο που θα μπορούσαμε να αντιτάξουμε στα αντικοινωνικά ένστικτα ορισμένων από εμάς.(...) ...Στην τωρινή κοινωνία, που είναι χωρισμένη σε αφεντικά και σε δουλοπάροικους, δεν μπορεί να υπάρξει η αληθινή ελευθερία ‘ και δεν θα υπάρξει όσο υπάρχουν εκμεταλλευτές και σκλάβοι, κυβερνώντες και κυβερνώμενοι. (...)

...Οι πιο κερδοφόρες απασχολήσεις στην πολιτική και στη δημοσιογραφία γίνονται οι φωνασκίες περί πατριωτισμού, η δημιουργία σοβινιστικού πάθους και το φούντωμα του εθνικού μίσους. Ούτε τα παιδάκια δεν γλιτώνουν από αυτό: τα στρατολογούν(...), τα μεγαλώνουν με το μίσος (...), τα ανατρέφουν με την τυφλή υπακοή στους κυβερνώντες (...)...Θα τους φορτώσουν, λες και είναι μουλάρια, με σφαίρες, πολεμοφόδια και εξαρτήσεις, θα τους βάλουν στο χέρι ένα όπλο, και θα τους διατάξουν να προχωρήσουν με τον ήχο της σάλπιγγας, να σφάξουν σαν άγρια θηρία όποιον συναντήσουν στον δρόμο τους, χωρίς ποτέ να αναρωτηθούν: « Γιατί; Για ποιο λόγο;» (...) Να τι κατάφεραν όλο και όλο να μας δώσουν για ιδανικό σε μια εποχή που οι δυστυχισμένοι όλου του κόσμου δίνουν τα χέρια πάνω από τα σύνορα!(...)»

...Ειρηνική διευθέτηση των διαφορών, ισορροπία, διάλυση των μόνιμων στρατών, αφοπλισμός - όλα αυτά είναι ωραία σαν όνειρα, αλλά δεν έχουν καμιά πρακτική αξία. Μόνο η επανάσταση θα μπορέσει να δώσει ένα τέλος στους πολέμους για τις αγορές, αφού ξαναβάλει το εργαλείο, τη μηχανή, την πρώτη ύλη και όλο τον κοινωνικό πλούτο στα χέρια του παραγωγού και αφού αναδιοργανώσει συνολικά την παραγωγή με τρόπο που να ικανοποιεί τις ανάγκες αυτών που τα παράγουν όλα. Ο καθένας να εργάζεται για όλους και όλοι για τον καθένα(...) ...»Η λέξη α ν α ρ χ ί α, που φοβίζει τόσο πολλούς(...) στην κοινή γλώσσα είναι συνώνυμο με την αταξία, με το χάος, φέρνει στο μυαλό την ιδέα των αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων, άτομα που βρίσκονται σε αδιάκοπο πόλεμο μεταξύ τους, και που δεν μπορούν να καταφέρουν να φτάσουν σε αρμονία».(...) Ελληνικής προέλευσης, η λέξη αν-αρχία σήμαινε όχι εξουσία , και όχι αταξία.(...) Ο αναρχικός δεν αρνείται μόνο τους υπάρχοντες νόμους, αλλά και κάθε κατεστημένη εξουσία, κάθε αυθεντία ‘(...)

...Για ποια τ ά ξ η μιλάνε; Μήπως για την αρμονία που ονειρευόμαστε εμείς οι αναρχικοί; Για την αρμονία που θα εγκαθιδρυθεί ελεύθερα στις ανθρώπινες σχέσεις, όταν η ανθρωπότητα θα πάψει να είναι χωρισμένη σε δύο τάξεις, που η μια τους θα θυσιάζεται προς όφελος της άλλης ‘ για την αρμονία που θα ξεπηδήσει αυτόματα από τα κοινά συμφέροντα, όταν όλοι οι άνθρωποι θα ανήκουν σε μια και την ίδια οικογένεια, όταν ο καθένας θα εργάζεται για την ευτυχία του συνόλου, και όλοι για την ευτυχία του καθενός; Και βέβαια όχι.(...) Η τ ά ξ η σήμερα, είναι τα εννιά δέκατα της ανθρωπότητας να δουλεύουν για να παρέχουν την πολυτέλεια, τις απολαύσεις, την ικανοποίηση των πιο ευτελών παθών σε μια χούφτα χασομέρηδων. Η τ ά ξ η, είναι η στέρηση όλων όσων είναι αναγκαία για μια υγιεινή ζωή και για μια ορθολογική ανάπτυξη των πνευματικών δυνατοτήτων. Ο υποβιβασμός των εννιά δεκάτων της ανθρωπότητας στην κατάσταση των υποζυγίων, που ζουν μεροδούλι μεροφάι, χωρίς ποτέ να τολμούν να σκεφτούν τις απολαύσεις που χαρίζουν στον άνθρωπο η μελέτη των επιστημών και η καλλιτεχνική δημιουργία. Η τ ά ξ η είναι η μιζέρια και η πείνα που έχουν γίνει φυσιολογική κατάσταση της κοινωνίας.(...)

Η τ ά ξ η, είναι η γυναίκα που πουλιέται για να ταΐσει τα παιδιά της, είναι το παιδί που αναγκάζεται να κλειστεί στη φάμπρικα ή να πεθάνει από ασιτία, είναι ο εργάτης που υποβιβάζεται στην κατάσταση της μηχανής.(...)

Η τ ά ξ η, είναι μια ελάχιστη μειοψηφία, καθισμένη στις κυβερνητικές καθέδρες, που επιβάλλεται για αυτό το λόγο στην πλειοψηφία και που μεγαλώνει τα παιδιά της για να πάρουν αργότερα τις ίδιες θέσεις, για να διατηρήσουν τα ίδια προνόμια, με το δόλο, τη διαφθορά, τη βία και τις σφαγές. Η τ ά ξ η, είναι ο αδιάκοπος πόλεμος ανθρώπου με άνθρωπο, επαγγέλματος με επάγγελμα, τάξης με τάξη, έθνος με έθνος. Είναι το κανόνι που δεν σταματάει να βροντάει στην Ευρώπη, είναι η ερήμωση της υπαίθρου, η θυσία ολόκληρων γενεών στα πεδία των μαχών, η καταστροφή μέσα σε ένα χρόνο του πλούτου που σώρευσαν αιώνες σκληρής δουλειάς.

Η τ ά ξ η είναι η δουλοπαροικία, το αλυσόδεμα της σκέψης, ο εξευτελισμός της φυλής των ανθρώπων που τα διατηρούν τα όπλα και το μαστίγιο.(...)

Και η αταξία - αυτό που ονομάζουν αταξία;

Είναι το ξεσήκωμα του λαού ενάντια σ’ αυτή τη βάρβαρη τάξη πραγμάτων, που σπάει τις αλυσίδες, ξεπερνάει τα εμπόδια και βαδίζει προς ένα καλύτερο μέλλον. Είναι το πιο ένδοξο κομμάτι της ιστορίας της ανθρωπότητας. Είναι η εξέγερση της σκέψης τις παραμονές των επαναστάσεων ‘ είναι η ανατροπή των υποθέσεων που έχει καθαγιάσει η ακινησία των περασμένων αιώνων ‘ είναι η εκδήλωση ενός πλήθους από καινούριες ιδέες(...) Η αταξία είναι η κατάργηση της αρχαίας σκλαβιάς, είναι το ξεσήκωμα του λαού(...) Είναι οι εποχές που, στη διάρκειά τους, ολόκληρες γενιές κάνουν έναν αδιάκοπο αγώνα και θυσιάζονται για να βάλουν τα θεμέλια για μια καλύτερη ζωή της ανθρωπότητας(...) Η αταξία, είναι η έκρηξη των πιο ευγενικών παθών και των πιο μεγάλων θυσιών, είναι η εποποιία της υπέρτατης αγάπης για την ανθρωπότητα»

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

9-1-09 - Η χούντα είναι ακόμα ζωντανή


Την Παρασκευή 9/1,μου δόθηκε έντονα η εντύπωση από τον χειρισμό της ΕΛ.ΑΣΣ. (όπου ΑΣΣ κώλος αγγλιστί) ότι υπήρχε συντονισμένο σχέδιο ώστε να αποκλειστούν οι διαδηλωτές από τα Προπύλαια προς την Ασκληπιού με σκοπό να πάρει το αίμα της πίσω κατά μια έννοια χωρίς να υπολογίσουν παράπλευρες απώλειες και λανθασμένες συλλήψεις. Επίσης αυτό που ήταν πασιφανές, ήταν το ότι ΔΕΝ ήθελαν μάρτυρες σε όλο αυτό το τσίρκο θέαμα όπου οι τσιρκολάνοι της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας ετοίμασαν.

Η πορεία ξεκίνησε να κατεβαίνει την Πανεπιστημίου (ΠΡΑΣΙΝΟ ΤΟΞΟ),έχοντας ασφυκτική συνοδεία και στις τέσσερις πλευρές της (μπρός, πίσω, δεξιά και αριστερά), όπου υπάρχει μπλε γραμμή είχαν από πριν αποκόψει τα στενά με διμοιρίες οριζόντια στημένες έτοιμες για μπορέσουν να τρέξουν και να επιτεθούν, συνήθως τις βάζουν κάθετα ώστε να κλείνει ο δρόμος τώρα όμως ήταν καθαρά ενέδρα στα στενά με σχηματισμό φάλαγγας κατά άντρα όπως λέγεται.

Έπειτα φτάνοντας στα προπύλαια, η μπροστινή διμοιρία της πορείας έκανε αριστερά και συμπτύχτηκε με την αριστερή ώστε να ανοίξει η πορεία από εμπρός, βέβαια 100 μέτρα εμπρός η πανεπιστημίου ήταν κλειστή από άλλες διμοιρίες επομένως ο κόσμος αναγκαστικά κατευθύνθηκε προς τα προπύλαια όπου και από το πεζοδρόμιο και πέρα είναι άσυλο, με το που το αντιλήφθηκε ο κόσμος άρχισε να αντιδρά λεκτικά νοιώθοντας εγκλωβισμένος ,και πέταξαν 2 άτομα αυγά, αυτό λοιπόν ήταν η αρχή ρίψεως δεκάδων χημικών και όλες οι διμοιρίες όπου ήταν αριστερά και απέναντι από τα προπύλαια. Άρχισαν να σπρώχνουν τον κόσμο προς το μωβ αστεράκι μέσω της οδού Ασκληπιού και να οδηγηθεί στην παγίδα, διότι είχαν κλείσει την Ασκληπιού στο ύψος της Ναβαρίνου, σημειωτέον ότι διμοιρίες είχαν κρυφτεί μέσα σε τράπεζες και υπουργεία ώστε να μην φαίνονται ήταν τρομακτικό δεν το έχουν ξανακάνει. Ποδοπατώντας ο κόσμος φτάνοντας στο μωβ σημείο της ενέδρας είχε αποκλειστεί, μεταξύ αυτών υπήρχαν δικηγόροι από γραφεία της εκεί περιοχής, περαστικοί όπου ψώνιζαν, φοιτητές, δάσκαλοι από την ολμε, κάποιοι με κουκούλες όχι πάνω από 20-30 άτομα, δημοσιογράφοι και γυναικόπαιδα αρκετά, ένα σύνολο 200 - 300 ατόμων είχε εγκλωβιστεί στην οδό Ασκληπιού μεταξύ των οδών Σόλωνος από κάτω και Ναβαρίνου από πάνω.



Τότε λοιπόν οι διμοιρίες κλείνουν ως έχει τον κόσμο και αρχίζουν να τους κτυπάνε αδιακρίτως, σκεφτείτε ότι στο τέλος του επεισοδίου υπήρχαν στον δρόμο κάτω παπούτσια, αίματα, τσάντες με ψώνια πατημένες, και άλλα θυμίζοντας την θύρα 7 όταν πατηθήκανε και όχι το κέντρο της Αθήνας. Οι ένοικοι ακούγοντας κραυγές και εκκλήσεις για βοήθεια άνοιγαν τις εξώπορτες τους ώστε ο κόσμος να μπει μέσα και να σωθεί όπως γινόταν στην κατοχή με τους Γερμανούς!!!

Στην συνέχεια μαζεύτηκε κόσμος γύρω από το στενό και έκανε κλοιό έξω από τον κλοιό της αστυνομίας ώστε να μην φύγουν οι κλούβες με τους συλληφθέντες, διότι ένοιωσαν όλοι συμπαράσταση στην άδικη και τραγικά βίαιη συμπεριφορά. Όταν έβαλαν μπρός φώναξα όλοι κάτω, με άκουσαν και όλοι πραγματικά έκατσαν ανεξαρτήτου ηλικίας, τότε λοιπόν οι μπάτσοι μας πάτησαν κάτω, κυριολεκτικά πάταγαν πάνω σε ανθρώπους ώστε να περάσουν δεν το έχω ξαναζήσει αυτό ήταν αληθινά τρομακτικό.

Σημεία όπου θα ήθελα να επικεντρωθώ είναι τα εξής:
1) Δεν άφηναν κανέναν να τραβήξει, ούτε δημοσιογράφους να περάσουν ώστε να μην υπάρχουν μαρτυρίες, φαίνεται ξεκάθαρα σε πολλά σημεία των λήψεων και των Φώτο, επίσης ένας ματατζής μου έκανε κωλόχερα και με έδειχνε ώστε να με ξεχωρίσει από το πλήθος επειδή κατέγραφα!
2) ΌΛΟΙ τους είχαν βγάλει τα διακριτικά τους ώστε να μην υπάρχουν στοιχεία ήταν σαν αποσπάσματα εκτελέσεως ειδικά μια διμοιρία με χακί δεν είχε ούτε το σήμα της ΕΛ.ΑΣ.
3) Μια διμοιρία όπου φορά έντονο μπλε, φορά την παλιά στολή των Μ.Ε.Α. (μονάδες επιτήρησης ασφάλειας) όπου ήταν επί χούντας και καταργήθηκε, αλλά την στολή την είχαν στο σεντούκι!

4) Δεν άφηναν δικηγόρους να περάσουν ούτε με την επίδειξη της δικηγορικής τους ταυτότητας, εάν ερχόταν όμως ο Κούγιας θα άνοιγαν και μπούτια τους.
5) Έστειλαν τουλάχιστον 20 άτομα στο νοσοκομείο σοβαρά και τα μέσα μαζικής εξημέρωσης δεν είπαν τίποτα.
6) Τα επεισόδια δεν τα προκάλεσαν οι διαδηλωτές 1000% γιατί ήμουν μπροστά.
7) Επίσης σε μία φώτο είναι κρυμμένοι μέσα σε είσοδο δημοσίου κτηρίου οι ρουφιάνοι πράγμα απαράδεκτο να στήνουν καρτέρι σαν σε ανταρτοπόλεμο.
8) Οι φώτο με τους ζητάδες τις τράβηξα όταν κάναμε καθιστική έκατσαν γύρω μας ώστε να μην μπορούμε να φύγουμε και να μπορέσουν τα ματ να μας χτυπήσουν.
9) Η φώτο με την διμοιρία που είναι στην Ασκληπιού έξω από την κλινική θα την καταλάβετε από μια γλάστρα πεσμένη ήταν αυτοί όπου χτύπησαν τον τραυματία που βγήκε από την κλινική για δεύτερη φορά φαίνεται καθαρά το μπλε τρίγωνο του κράνους που είναι το διακριτικό της διμοιρίας η φώτο είναι μόλις τον χτύπησαν και έκαναν το σήμα της νίκης με το χέρι και έφευγαν προς την οδό Μασσαλίας τρέχοντας.

10) Τους δύο μαθητές τους έπιασαν και τους έδειραν μόλις έπεσαν τα χημικά και προσπαθούσε να φύγει ο κόσμος να σωθεί και δεν τον άφηναν, και οι δύο αυτοί πέρασαν γύρω από τον πρώτο κλοιό των διμοιριών και τους τσίμπησαν αυτοί όπου ερχόντουσαν από πίσω, τον ένα τον πιο αδύνατο τον έπνιγε ο πραιτοριανός με κεφαλοκλείδωμα αρκετή ώρα και ταυτοχρόνως είχαν ρίξει τον φίλο του κάτω και τον κλώτσαγαν. Μετά τους έψαξαν και βρήκαν μόνο βιβλία οι αλήτες!

11) Όλο αυτό το υλικό και μαζί παλιότερο αρκετά καυστικό το έδωσα στο ALTER όπου ΑΥΤΟΙ μου το ζήτησαν, έδωσα και μία συνέντευξη 10 - 15 λεπτών αντίστοιχα καυστική όσο το υλικό μου αλλά δεν το έβαλαν. Όπως μου είπε ο διευθυντής του αστυνομικού δελτίου Λ.Μ., δέκα λεπτά πριν την προβολή τους, δεν κατάλαβε γιατί του είπαν όχι τελευταία στιγμή...
Έτσι λοιπόν εγώ μαζί με την βοήθεια του φιλαράκου σας τα δείχνουμε από μόνοι μας χωρίς λογοκρισία και προκαταλήψεις με μοναδικό σκοπό να σας βάλουμε να σκεφτείτε ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ???

Πηγή http://giantakos.blogspot.com/

Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2009

Τα εκγλήματα του Ισραήλ συνεχίζονται......

Depleted uranium found in Gaza victims
Sun, 04 Jan 2009 13:16:21 GMT
Medics tell Press TV they have found traces of depleted uranium in some Gaza residents wounded in Israel's ground offensive on the strip.

Norwegian medics told Press TV correspondent Akram al-Sattari that some of the victims who have been wounded since Israel began its attacks on the Gaza Strip on December 27 have traces of depleted uranium in their bodies.

The report comes after Israeli tanks and troops swept across the border into Gaza on Saturday night, opening a ground operation after eight days of intensive attacks by Israeli air and naval forces on the impoverished region.

Israeli Defense Minister Ehud Barak warned on Sunday that the wide-ranging ground offensive in the Gaza Strip would be "full of surprises."

A ground offensive in the densely-populated Gaza is expected to drastically increase the death toll of the civilian population.

The latest assaults bring the number of Palestinians killed to over 488 with 2790 others wounded. The UN says that about 25 percent of the casualties were civilian deaths - including at least 34 children.

According to Israeli army officials, at least 30 of its soldiers have been wounded since the start of the ground campaign.

Amid global condemnation of the ongoing violence in the region, the UN Security Council failed to agree on a united approach to resolve the crisis.

"Once again, the world is watching in dismay the dysfunctionality of the Security Council," UN General Assembly chief Miguel d'Escoto said Sunday.

According to diplomatic sources, the US blocked a Security Council resolution, with US Deputy Ambassador Alejandro Wolff arguing that an official statement that criticizes both Israel and Hamas would not be helpful.

The White House has so far declined to comment on whether an Israeli ground incursion into Gaza is a justified measure.

Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2009

Στο ίδιο εργο θεατές.....

Φέτος το φθινόπωρο κάτι έμοιαζε να αλλάζει... Μια Ελπίδα μέσα μας γεννήθηκε από την εκλογή του Β. Obama. O αφροαμερικανός πολιτικός, στήριξε όλη του την καμπάνια σε αυτό που ψάχνουμε όλοι, την αλλαγή....!!! Κι όμως μερικούς μήνες μετά την εκλογή του, η Γάζα σφαγιάζεται και αυτός είναι προκλητικά απών... Με την στάση του αυτή, φαίνεται και η διάθεσή του για ριζοσπαστικές αλλαγές στην πολίτικη των ΗΠΑ.... Τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει, μόνο η ελπίδα μας να ψυχορραγεί, όπως ψυχορραγούν τα θύματα των ισραηλιτικών βομβαρδισμών....